Afluisterpraktijken?

Nog even terug naar ons tripje naar Engeland, een paar weken geleden. Op de heenweg is ons iets vreemds overkomen dat mij sindsdien best bezighoudt.

Wij rijden na de douanecontrole in Calais richting de ferry. De letterlijke tekst weet ik niet meer, maar ik grap tegen mijn man dat het eigenlijk best eenvoudig is om een asielzoeker in de achterbak mee naar Engeland te nemen. Hahaha. Nog geen twee minuten later worden wij haltgehouden. We moeten uitstappen, de achterbak moet open en wordt nagekeken. Uiteraard is er niks te zien en mogen we doorrijden. Apart toch? Op de terugweg gebeurt hetzelfde. Uit de rij, motorkap open en inspectie van de onderkant met zo’n spiegel op lange steel.

Nooit eerder zijn wij aangehouden, laat staan twee keer achter elkaar. Hoe kán dit? Worden we afgeluisterd? Hoe dan?

Ik vertel dit aan een vriendin. Zij vertelt dat ze in de auto van haar vriend een gesprek heeft met iemand die haar vertelt over het overlijden van een vrouw, die zij verder niet kent. Een dag later popt de overlijdensadvertentie van deze vrouw op in de social media feed van haar vriend. Zelf ken ik dat ook; je hebt het over – ik noem maar wat – een nieuwe keuken, en een paar minuten later vliegen de advertenties van keukenboeren je om de oren.

Nu wil ik weten hoe het zit. Op Senior Web (ja dat niveau heb ik dus bereikt) lees ik dat een telefoon weliswaar altijd meeluistert maar niet afluistert. Dat meeluisteren is nodig om spraakcommando’s (Hey Google…) te kunnen uitvoeren. Spraak in de buurt wordt zo altijd opgepikt, geanalyseerd en – zo nodig – uitgevoerd. De spraakcommando’s worden opgeslagen, de overige gesprekken blijkbaar niet (zeggen ze…). Dat advertenties vaak precies aansluiten bij waar je het net over hebt gehad heeft volgens Senior Web alles te maken met ons zoekgedrag op internet, gebruik van apps, sociale media, locaties, likes en talloze andere gegevens waarmee bedrijven als Meta en Google gedetailleerde gebruikersprofielen opbouwen.

Mooi verhaal, maar dit verklaart nog steeds niet wat ons in de ferryhaven is overkomen. Ik ben er steeds meer van overtuigd dat we zijn afgeluisterd. Via de telefoon of misschien via de elektronica in de auto. Daarom een speciaal bericht voor de mee/afluisteraars, die 100% zeker ook meelezen: WIJ ZIJN BRAVE BURGERS!