Weer of geen weer

Het einde van ons Pieterpad-avontuur komt in zicht (Hallelujah). Er wachten ons nog drie etappes en op vrijdag en zaterdag lopen we er twee, waaronder de etappe Venlo-Swalmen (ca. 25 km). Die hebben we vorig jaar laten schieten vanwege de regen want in de regen lopen vinden wij niet leuk. 

De voorspellingen zijn niet optimaal, maar hé, we laten ons niet wéér afschrikken. We zijn niet van suiker. Bovendien, hoe erg is een buitje? Aangekomen op station Venlo miezert het. Eerst koffie? Hotel Wilhelmina, pal tegenover het station, is weliswaar nog niet open, maar de uitbater kan de charmes van vier dames in regenjas natuurlijk niet weerstaan (duh).  

Terwijl wij binnen van de koffie nippen en vakantieverhalen uitwisselen, houdt het buiten op met miezeren. Het regent pijpenstelen. Gatsie, wat nu? “We moeten wel doorpakken, want anders komen we nooit bij de St. Pietersberg.” “Vorig jaar hield het na een half uur op met regenen, het zal nu ook wel meevallen.” “Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding.” “Kom op, we gaan.” 

Als we buiten staan is het warempel even droog (“zie je nou wel”), maar eenmaal Venlo uit, barst het los. Ik heb mijn lage en niet-waterdichte wandelschoenen aan, een korte broek en kort regenjasje (tot zover de goede voorbereiding). Gelukkig heb ik wél nog zo’n plastic wegwerpponcho van de Hema in mijn tas. We houden de moed erin. Da’s maar goed ook, want het regent, regent en regent. Non-stop. De bospaden zijn beekjes geworden. Om de plassen heen lopen hoeft niet meer, mijn voeten zwemmen toch al in mijn schoenen. We beginnen er lol in te krijgen.

Minder leuk is dat het zo ongeveer halverwege de ochtend een onweer losbarst. We lopen dan (uiteraard) net in een bos. “Het is nu niet meer leuk.” “Wat moet je ook alweer doen als het bliksemt?” “Niet onder een boom staan in elk geval!” Stoppen is geen optie, want in de wijde omtrek is niks om onder te schuilen. We moeten weg van die bomen. En dus ploeteren we voort. 

Na dik 3 uur eindelijk de lunchplek. We zijn letterlijk tot op ons ondergoed nat. Rond onze stoelen vormen zich plasjes. Meewarige blikken van de andere gasten. Die zijn zeker met de auto hier, pfff watjes.