Wandelen of stilstaan?

Eén van de redenen om weer een hond te nemen was het vooruitzicht op lange wandelingen. In theorie kun je die natuurlijk ook prima zonder hond maken, maar mijn ervaring is dat het er dan toch vaak niet van komt. Dus gaan wij vol verwachting met onze pup Ollie aan de wandel. Voorlopig nog kippeneindjes, maar toch. We genieten ervan. De eerste twee dagen gaat het prima. Op dag drie besluit Ollie dat hij net zo lief thuis blijft. Waarom wandelen als je ook in de tuin kunt rennen?

Hij houdt ons behoorlijk voor de gek. Eerst doet hij alsof hij er erg zin heeft. Hij staat kwispelend bij de deur, laat zich gedwee het halsbandje omdoen en huppelt vrolijk mee naar buiten. Maar zodra wij onze wandelschoenen aan hebben, is de lol eraf. Hij blijft stokstijf op de oprit zitten. We verleiden hem met hondensnoepjes. Dank u, geen interesse. “Lijn onder de kin”, adviseert de fokker. “Dan krijg je een voorwaartse beweging en moet hij wel meelopen.” Dat klopt, maar Ollie gaat nu nog meer in de weerstand. De lijn hoeft maar iets te verschuiven of hij gaat er alweer bij zitten. 

Buurtbewoners beginnen ons al meewarig aan te kijken. Voorbijgangers beginnen te lachen als ze ‘m zien zitten. “Koop een buggy”, roept iemand. Haha. En wij maar rammelen met het snoepzakje. Misschien dat een speeltje helpt? Ik koop een knalroze knuffelbeest dat geluid maakt als je er in knijpt. Ollie is enthousiast! Hij loopt zowaar de hele weg naar het veld achter het ding aan. Jippie! “We zijn er door heen”, zeggen we opgelucht. Tot er de volgende morgen weer een koppige hond op de oprit zit. De neiging om ‘m op te pakken en mee te nemen tot aan de veldweg (waar hij wel – want los – loopt) is groot. Maar dat is geen goed idee, het laatste wat we willen, is hem bevestigen in zijn gedrag.

“Hij voelt jullie ongeduld”, weet de fokker ons te vertellen. “Gewoon tijd gunnen.” En dus lopen wij nu tergend langzaam over straat. Een eigenwijs hondje lokkend met een speeltje en snoepjes. Elke paar meter een beloning. Zo naderen we meter voor meter de veldweg. Eén ding is zeker, we zijn wel lekker lang buiten.