Single sokken

In twee overvolle wasmanden liggen zo’n duizend sokken. Gevoelsmatig dan. Sokken in alle kleuren en maten. Met en zonder motief. Korte en lange. Nieuwe en versleten. Dure Happy Socks en goedkope van de Hema. Eén ding hebben ze gemeen: allemaal zijn ze alleen. Hun wederhelft verloren. In de wasmachine. Of al daarvoor; gewoon als single in de wasmand gesmeten.

Al jaren druk ik mijn gezinsleden op het hart om hun sokken als paartje in de wasmand te gooien. Liefst in elkaar gedraaid, zodat ik zeker weet dat ze bij elkaar blijven. Dat verzoek is te ingewikkeld. Sokken worden overal en nergens uitgetrokken. Ze liggen los op de slaapkamers of onder de bank. Bij mooi weer vind ik ze ook wel in de tuin. “We hebben op het gras gevoetbald en ze waren vies.” “Ja jongens, daarom hebben ze ooit schoenen uitgevonden”, antwoord ik dan bits. Maar zonder effect. In dat opzicht is de opvoeding totaal mislukt.

Het gevolg is dat ik voortdurend nieuwe sokken aanschaf. Terwijl ik weet: die nieuwe paren bieden maar tijdelijk soelaas. Binnen de kortste keren zijn ook zij alleenstaand. En sta ik me weer wezenloos te ergeren boven de wasmand.

Tijden geleden heb ik het daarom over een andere boeg gegooid. Alle sokken die eenzaam uit de was komen, gooi ik in speciaal daarvoor aangeschafte manden. Met het idee: ze zoeken het zelf maar uit. Het resultaat is dat mijn man nogal eens in de stress schiet als hij ’s morgens in alle vroegte geen twee bij elkaar passende sokken vindt. En dat onze jongste zoon standaard met twee verschillende sokken rondloopt. Geen gezicht.

Afgelopen zondag besloot ik dat het te gortig werd. De manden werden te vol en om er nou een derde naast te zetten ging me ook te ver. Dus even diep ademhalen en sorteren maar. Met hulp van mijn man, dat moet ik er wel bij zeggen, heb ik me door die berg heen geworsteld. Om chagrijnig van te worden. Slechts een stuk of twintig sokkenparen wisten we uiteindelijk te herenigen. De rest, het overgrote deel, kon linea recta en moederziel alleen de container in. Waar hun wederhelften zijn gebleven? Geen idee. Maar ik ben opgelucht. De manden zijn leeg en de sokken liggen weer in de la, waar ze horen. Hoe lang dat zo blijft? Ik geef het een week of wat.