Ongenode gasten

“Jullie hebben meelmotten.” Die heuglijke mededeling doet onze dochter als ze het pak patentbloem opent om Alfajores (de koekjes van Máxima) te gaan bakken. Meelmotten? Wat zijn dat nou weer? Nooit van gehoord. Het was ons wel opgevallen dat er ’s avonds vaak motjes door de woonkamer en keuken fladderen, maar weten wij veel dat het meelmotten zijn. Hoe komen we daar nou weer aan?  En, belangrijker, hoe komen we ervan af? “Heel moeilijk”, zegt onze dochter op sombere toon. Zij kan het weten, want heeft ze gehad in haar huis in Rotterdam.   

Eerst maar eens even googlen. Op internet lees ik dat de meelmot het heerlijk vindt om – de naam zegt het al – zich te nestelen in meel, daar draden in te spannen en eitjes te leggen. Overigens houden meelmotten ook erg van suiker, muesli, rijst, chocola en ja, eigenlijk zo’n beetje alles wat je in een standaard voorraadkast vindt. Het zijn doortastende beestjes, ze vreten zich door papier en plastic heen. Een eerste inspectie leert dan ook dat ze veel verpakkingen zijn binnengedrongen. Jakkes.

Actie is geboden, dus naar de Action om voorraadpotten in alle maten te halen. Ik koop de hele voorraad op. Daarna de inhoud van de keukenkast op tafel. We hoeven voorlopig geen pindakaas of blikken gepelde tomaat te kopen, zoveel is wel duidelijk. We hebben ook ruim voldoende droge kruiden in huis en voor de volgende crisis kunnen we alvast vertrouwen op een grote voorraad peulvruchten in blik. En gecondenseerde melk.

De planken gaan uit de kast want de meelmotten kunnen werkelijk overal in en tussen zitten, aldus onze dochter. Alle open verpakkingen gaan sowieso de container in. Wat niet open is, inspecteer ik grondig. Bij twijfel weg ermee en anders in zo’n nieuwe pot. De planken sop ik af met azijnwater en alle kiertjes zuig ik grondig uit. Uren later zit een groot deel van de voorraad in mooie voorraadpotten, strak in het gelid in de kast. Zo netjes is het nog nooit geweest. Die meelmot is weg om nooit meer terug te komen.

’s Avonds zit ik voldaan op de bank te genieten van een kopje koffie en een vers gebakken Alfajores als ik mijn ooghoek iets zie fladderen. Wat is het? Een vliegje hoop ik? Een mug? Helaas, het is een meelmot. Hè? Hoe kan dit? “Ik zei het toch”, zegt onze dochter, “ze zijn moeilijk uit te roeien.” Gatver. We hebben meer voorraadpotten nodig. 

5 gedachten over “Ongenode gasten

  1. Wij hadden ze ook vorig jaar, ik heb nog nooit zó vaak de keukenladen en kastjes uitgesopt! En inderdaad, ze komen óveral doorheen, de potjes met gedroogde kruiden waren ook niet veilig. Ik haalde bij Welkoop vallen; een soort plakstroken waar ze dus aan blijven kleven. Alles in de strijd gooien dan maar! Succes! Enne, ik lees je stukjes met plezier… Ik hoor je gewoon praten tijdens het lezen! En dat zeiltripje met de ex…. heb je daar nog leuke foto’s van misschien die je wil delen…?

    Like

  2. He Eveline, leuk van je te horen! Jammer voor jou, maar ik vind het wel fijn om te horen dat ook anderen last van die beestjes hebben. Dan ligt het in elk geval niet (alleen) aan mijn huishoudelijke kwaliteiten. Dat zeiltripje, dat waren maar twee foto’s, op de ene lig ik slapend in mijn zeilpak, die zal ik je niet aandoen. De andere is Hans is vol ornaat aan het roer. Die app ik je even. Stuur me via FB messenger even je telnummer of e-mail. Heel luk dat je mijn stukjes leest en bedankt voor de tip van de vallen. Ga ik uitproberen. Groetjes

    Like

Geef een reactie op Margo van Vlierden Reactie annuleren