Wie goed doet, goed ontmoet

Afgelopen week werden we gek gemaakt met Black Friday. Hebben, hebben, hebben is het devies. Niet mijn ding. Ik word er zelfs een beetje cynisch van. Gelukkig zijn er mensen die laten zien dat het anders kan. Gisteren waren we in Heerlen op de jaarlijkse benefietmiddag van de Paulus Kasim Samijo Stichting die zich inzet voor armen, zieken en gehandicapten in Lelydorp, Suriname.

Steven Samijo, een dorpsgenoot en vriend, startte de stichting ter nagedachtenis aan zijn overleden vader. Het motto van de stichting luidt: ‘Wie goed doet, goed ontmoet’. Steven houdt een prachtig en emotioneel verhaal. Over zijn voorouders die – praktisch als slaaf – vanuit Indonesië naar Suriname werden verscheept om er te werken op de plantages. Over zijn jeugdjaren in Lelydorp, in een huisje zonder stromend water en elektriciteit. Omdat Suriname geen toekomst biedt, willen zijn ouders dat hij in Nederland gaat studeren. Zijn ticket en de eerste weken van zijn verblijf in zijn nieuwe vaderland (Suriname is het moederland) bekostigen ze met de verkoop van drie koeien. Dat was in 1984. Inmiddels is Steven orthopedisch chirurg. Een bevlogen mens die vindt en voelt dat hij iets terug moet doen voor zijn land en de vele mensen daar die het veel minder goed of soms ronduit slecht hebben.

Hij toont foto’s die ons allemaal een beetje stil maken. Wat een schril contrast met onze eigen levens. Mensen met zware lichamelijk en/of verstandelijke handicaps, met kanker of met uiterlijke aandoeningen die hen tot verstotene maken. Van vervallen huisjes nog altijd zonder stroom en elektriciteit. Mensen ook die, ondanks alles, levenslust hebben en het weinige wat ze hebben met elkaar delen. De Samijo Stichting haalt geld op om te kunnen opereren, om medicijnen te kopen, huisjes te bouwen, schoolgebouwen op te knappen, rolstoelen of scootmobiels te regelen en veel meer. Zodat deze mensen een menswaardig bestaan krijgen met in ieder geval een klein beetje kwaliteit van leven. De broer van Steven woont in Lelydorp. Hij selecteert daar de projecten en monitort de voortgang. Zo komt het geld altijd op de juiste plek terecht. Steven zelf reist enkele keren per jaar met een team uit Nederland naar Suriname om daar te opereren en goed te doen. Alles op eigen kosten. Lukt het altijd? Nee, zegt Steven. Cultuur en religie maken hulp geven soms moeilijk. Het ergste leed of pijn verzachten is dan het enige wat mogelijk is. Maar ook dat is waardevol.

Het was gisteren fijn om te zien dat er veel mensen zijn die de Samijo Stichting een warm hart toedragen en gul geven. Een zakenman, net met pensioen, doneert alle giften van zijn afscheidsreceptie (10.000 euro!). Een ander geeft het niet geringe bedrag van 2.000 euro. Daarnaast vele kleine donaties. Hiermee kan veel goeds worden gedaan. Geweldig. Optimistisch gaan we weer naar huis.

Goed gemutst open ik vanmorgen mijn e-mail. Het eerste wat ik zie zijn tig advertenties. Meteen weer terug in de realiteit. Het is Cyber Monday.