Outlet

Wij willen zeebaars eten en waar kun je die beter kopen dan op de vrijdagmarkt in Maastricht? Mijn man gaat mee, om ergens gezellig een kopje koffie te drinken en misschien even wat te winkelen.

Slenterend door Maastricht, lopen we toevallig langs de outlet van een van mijn favoriete winkels. Mijn oog valt meteen op een mooie blouse en vestje. Nu ik toch hier ben, kijk ik ook even naar een lange broek. Mijn man zoekt mee en vindt er een. Op het tientjesrek notabene. Lekker stofje, ideaal voor dit seizoen. Ergens in mijn achterhoofd rinkelt een belletje. Ik trek de broek aan. Hij past precies en zit lekker.  Maar toch. Mmm, die plooitjes hier… maakt dit model niet een beetje dik? “Hoe kom je erbij!’ zegt mijn man. “Hartstikke leuke broek en voor die prijs…”  Ik twijfel. Die broek en dat stofje komen mij vaag bekend voor. Maar mijn man wuift het weg. “Dat verbeeld je je maar. Neem ‘m nou maar, ik heb zin in koffie.” Dus reken ik af. Op naar de koffie.

Thuisgekomen ga ik toch eens snuffelen in de kast waar mijn winterkleren hangen. Het kost me minder dan een minuut om te vinden wat ik zoek. De broek! Exact dezelfde als die ik net heb gekocht. Misschien twee keer gedragen. Want ja, die plooitjes hè, die maken een beetje dik… Wat stom zeg. Dat mijn geheugen het heeft laten afweten is nog tot daaraantoe. Veel erger is dat de net aangeschafte broek een maat groter is! Gatver, nou moet ik ook nog op dieet.