Amerika hanteert een lijst met ‘uitgedaagde boeken’, lees ik in de krant. Boeken op deze lijst zouden aanstootgevend en verwerpelijk zijn en daarom niet (meer) in openbare collecties beschikbaar. De lijst groeit elk jaar. Het is schokkend, maar kijk ik er van op? Niet echt.
Jaren geleden sprak ik een Nederlander die in Amerika woont. Hij vertelde toen al dat je bepaalde boeken niet openlijk meer leest. Voor de aanschaf van Lolita, toch een echte klassieker, reed hij naar een stadje verderop en betaalde contant. En dat in het “Land of the Free and home of the Brave’.
Er staan ook kinderboeken op de zwarte lijst. Meer dan de helft van de boeken die dit jaar zijn toegevoegd, hebben lgbti-personages, lees ik in het bericht. Zo figureren een homoseksueel huiskonijn en een 10-jarig transgenderkind. Dit kind zou andere kinderen aanzetten hun lichaam te veranderen door het gebruik van hormonen. Ook het personage Captain Underpants ligt slecht, want zou storend gedrag aanmoedigen.
Ik denk aan Pippi Langkous, een favoriet uit mijn jeugdjaren. Als dit boek vandaag voor het eerst gepubliceerd zou worden, hoe zou Amerika het dan beoordelen? Pippi is een rebel, woont alleen met een aapje en paard, ruimt nooit op en eet ongezond. Ze heeft geen tafelmanieren, maar wel kisten vol goudstukken. Ze tilt haar paard met één hand op, vliegt op een vliegend tapijt de wereld over en bevrijdt en passant haar vader uit de handen van piraten.
Hoe zit dat eigenlijk? Die goudstukken, dat moet wel zwart geld zijn. Pippi gebruikt anabole steroïden anders kun je zo’n paard niet optillen. Haar vader is een negerkoning en dus een racist. Ze is vast niet ingeënt, want gaat nooit naar school. Kortom, Pippi zet aan tot onverantwoordelijk gedrag! Verbieden dat boek!
Gelukkig leven wij in een land waar je wel alle boeken mag lezen. Want wat heb ik genoten van Pippi en talloze andere personages die o zo onverantwoordelijke maar spannende avonturen meemaakten. Dat gun ik alle kinderen, ook die in Amerika.
Nogevendit.com 